فیلم «بعضی روزها بهتر از بقیه هستند» اثری شاعرانه و شخصیت‌محور است که این سوال را مطرح می‌کند که چرا روزهای خوب این‌قدر سریع می‌گذرند در حالی که دوران سخت بسیار طولانی و چسبنده به نظر می‌رسند. این فیلم مفاهیم فراوانی، پوچی، ارتباطات انسانی و رهاشدگی را در حین تماشای شبکه‌ای درهم‌تنیده از شخصیت‌های دست‌وپاچلفتی بررسی می‌کند که با ابداع روش‌های ارتباطی و خودشکوفایی مخصوص به خود، امیدشان را حفظ می‌کنند.

لوئیزا به عنوان یک فیلمساز حرفه‌ای که اخراج شده، با لوک، پیانیست که در معرض بحران هنری خود قرار دارد، روبرو می‌شود….

کریس و آر.جی، مبلغان سابق مورمون که هفت سال پیش عاشق یکدیگر شدند، در میان درگیری با خانواده‌ها و ایمانشان برای تداوم رابطه‌شان تلاش می‌کنند. این دو مرد که مصمم هستند بالاخره به آرامش برسند و گذشته را پشت سر بگذارند، جستجویی را برای عشق بی‌قید و شرط آغاز می‌کنند که در نهایت آن‌ها را به بالاترین سطوح رهبری کلیسای مورمون می‌رساند.

پنج سال پس از رابطه عاشقانه نافرجام میان مبلغان مذهبی مورمون، آر.جی و کریس، با وجود اینکه زندگی آن‌ها مسیرهای کاملاً متفاوتی را در پیش گرفته است، مرگ یک دوست مشترک به طور غیرمنتظره‌ای این دو مرد را در زمانی که هر دو در تلاش برای سروسامان دادن به زندگی بزرگسالی خود هستند، دوباره گرد هم می‌آورد. با زنده شدن دوباره احساسات قدیمی عشق و حسرت، آر.جی و کریس باید بار دیگر با عشق به ظاهر غیرممکن خود روبرو شوند.

آر‌جی و کریس هر دو در کلیسای مورمون متولد و بزرگ شده‌اند. هر دو دوست‌دخترهای زیبایی دارند، در سنین پایین پیشاهنگ عقاب بوده‌اند و سوابق تحصیلی بی‌نقصی دارند. اکنون نوبت آن‌هاست که به یک ماموریت مذهبی بروند و آیین تشرف مورمون‌ها را تجربه کنند. بدون اینکه خودشان بدانند، خدمت در این ماموریت نه تنها درهای خانه‌های غریبه‌ها را به روی آن‌ها باز می‌کند تا در آنجا انجیل را موعظه کنند، بلکه رازهایی را در زندگی خودشان و احساساتی را که مدت‌ها پنهان کرده بودند، آشکار می‌سازد.